Może tym razem-Kasie West: Recenzja Zacisze Książkoholiczki

Cześć wszystkim!

Ostatnio jakoś mam głównie ochotę na czytanie lekkich młodzieżówek. Książek, które czyta się szybko, bez zbytniego zaangażowania i myślenia. Dlatego sięgnęłam po Może tym razem autorstwa Kasie West. Jeśli nie znacie tej autorki, to specjalizuje się w dokładnie takich książkach, lekkich, uroczych, nie wymagających i przewidywalnych.

Tytuł: Może tym razem
Autor: Kasie West
Wydawnictwo: Feeria Young
Liczba stron: 400
Data wydania: lipiec 2019
Gatunek: Literatura młodzieżowa

Sophie pracuje w lokalnej kwiaciarni, która zajmuje się również organizowaniem imprez. Dlatego, można spotkać ją na każdym wydarzeniu w małym mieście w którym mieszka od urodzenia. Często pracuje na nich również ze swoją przyjaciółką Micah, która pomaga swoim rodzicom w firmie cateringowej. Gdy rodzina Micach bierze udział w akcji zorganizowanej przez znanego szefa kuchni, wiele się zmienia. Jett Hart, razem ze swoim synem Andrew, na rok przeprowadza się do ich miasta, żeby pomagać im w rozwinięciu firmy. Dlatego tam gdzie pojawia się Sophie jest także Andrew. Dziewczyna chce po prostu wykonać swoją pracę, a w międzyczasie dokończyć szkice, które mają zapewnić jej wstęp do wymarzonej szkoły architektonicznej. Ale na każdym kroku napotyka Andrew, który wchodzi jej w drogę i komplikuje życie. Pewnego dnia Sophie zaczyna się zastanawiać, czy wszystko, co jest w życiu piękne, musi być proste...

,,-Projektant z prawdziwego zdarzenia we wszystko wkłada cząstkę siebie-powiedział w zadumie Andrew-Tak, żeby ludzie, którzy to skończone dzieło powiedzieli: to projektowała Sophie Evans. Musisz przestań trzymać się tak ściśle tych wszystkich zasad.''

Jest to typowa książka Kasie West, słodka, urocza i przewidywalna. Przeczytałam ich już kilka, dlatego doskonale wiem, że wszystkie opierają się na tym samym schemacie. Jednak to co tutaj było oryginalne, to sam zamysł fabuły. To, że spotykają się tylko na różnych wydarzeniach, nigdzie więcej, było ciekawe. Do tego wszystko kręciło się wokół kwiatów i każdemu rozdziałowi przewodził inny kwiat.


Fabuła była bardzo prosta, ale co mnie w niej irytowało, to mimo, że nie była skomplikowana, to niektóre ''zbiegi okoliczności'' były aż zbyt nachalne. Dawno nie spotkałam się, żeby były aż tak bardzo wciśnięte. Jak na przykład to, że na wszystkich imprezach, zawsze pojawiał się Andrew i najlepsza przyjaciółka Sophie. I ja rozumiem, że na tym polega ta fabuła, ale tłumaczenie tego, że to małe miasteczko, wszyscy się znają, dlatego wszędzie biorą tą samą firmę cateringową i kwiaciarnię Sophie do zorganizowania imprezy mnie nie przekonuje.

Wątek romantyczny był bardzo delikatny, głównie oparty na dogryzaniu sobie i przekomarzaniu bohaterów. Jednak mimo wszystko po prostu nie czułam między nimi chemii. W niektórych książkach, już na samym początku, kiedy tylko na siebie spojrzą, nawet nie koniecznie od razu się w sobie zakochują, bo tego akurat nie lubię, ale pojawia się chemia. A tutaj od początku aż do końca nie czułam nic podobnego.

,,-Twoja mama to nie ty-zauważyła Micah

-Może i nie, ale i tak jedna jest odbiciem drugiej, wiesz? Nasza rodzina nas określa, Micah, na dobre czy na złe''

Z głównymi bohaterami nie mam żadnych problemów. Gdybym miała opisywać ich charakter, spokojnie mogłabym skopiować to co piszę, w większości recenzji książek młodzieżowych. Czasami mnie irytowali i zachowywali się wybitnie głupio, ale ogólnie ich polubiłam.
Oboje są bardzo sarkastyczni, więc humoru nie zabrakło.

Za to bardzo spodobało mi się wykreowani ich rodziców. A w szczególności mamy Sophie i taty Adnrew, bo w sumie tylko ich poznajemy. Trochę wychodzą poza takie ramy, kreowania rodziców. Mama Sophie jest nachalna, głośna, zapracowana, często zawstydza Sophie, która nie ma z nią dobrego kontaktu. Nie jest zachwycona jej marzeniem, wyjechania do Nowego Yorku, żeby być projektantką. Jednak bardzo kocha ją i jej brata. Naprawdę podobało mi się jej wykreowanie.
Tak samo jak Jetta Harta, który różnił się od mamy Sophie. Był bardzo opryskliwy, złośliwy i sprawiał wrażenie jakby wiecznie mu coś nie pasowało. A szczególnie Sophie.

Kasie West ma taki dar do pisania książek, że mimo, że nie są ambitne ani skomplikowane, to ja nigdy nie czuję się nimi zawiedziona i zawsze kończę z uśmiechem na ustach.

Podsumowując: Jest lekka powieść na jeden wieczór. Ale nic więcej. Bez wielkich oczekiwań można się przy niej dobrze bawić. Ale jak ktoś się nastawia na nie wiadomo jak dobrą książkę, to się po prostu zawiedzie.

Moja ocena: 7/10

Do następnego posta!
Natalia

Bookstagram: zacisze_ksiazkoholiczki18
Kontakt: zacisze.ksiazkoholiczki@wp.pl